Te ondersteunen

In de vorige blogtekst had ik gemeld hoeveel de huidige veranderingen me fysiek en mentaal belasten en ik ben daarom niet meer zo krachtig, ik realiseerde me ook dat ik pauzes moet kunnen nemen om te herstellen, vandaag zou het moeten gaan over dat ik ook mensen moet toestaan om me te helpen.

Ik was altijd iemand die alles heel goed kon doen op mijn eigen en regels voor mezelf Ik was echt trots op het feit dat ik niet hoefde te vertrouwen op hulp van anderen, duidelijk wist ik mijn zwakheden in de Duitse spelling te verzaken als gevolg van mijn dyslexie, maar ik heb het nog steeds zelf zoveel mogelijk vermeden om hulp op te geven.

Maar het is niet alleen dat ik ondersteuning nodig heb in het leven, het begint al met het schoonmaken van ramen, omdat ik niet langer ladders kan beklimmen, ik heb iemand nodig die de ramen voor mij schoonmaakt of de vloeren afveegt, de constante bocht kan ik niet langer, hoewel af en toe als je iets bent gevallen dat dit oppakt, maar vaker op een rij kan ik deze beweging niet meer maken.

Bovendien kan ik niet langer dan drie tot vijf minuten staan, waarna het moeilijk wordt en ik dus afhankelijk ben van hulp bij veel activiteiten in het huishouden.

Maar ook met de routes naar het kantoor of naar de dokter ben ik afhankelijk van ondersteuning, want het openbaar vervoer is nu niet langer een alternatief voor mij omdat, na de halte voor de bus die de goedkoopste lijn tussen Dortmund en Datteln rijdt, weg werd gerationaliseerd en in plaats daarvan een onaantrekkelijke buslijn wordt geïntroduceerd die slechts één keer per uur rijdt, wat betekent dat ik meerdere keren moet wisselen.

De verandering is bijzonder ingewikkeld voor mij, want ik reis ofwel met de rollator of bij voorkeur met de rolstoel en de kleine steden zoals, waarin ik woon in Waltrop, dit is niet noodzakelijkerwijs allemaal zeer comfortabel opgelost, als ik de kant van de weg moet veranderen, moet ik vaak vechten met stoepranden Toegankelijkheid is hier nog steeds een lange plaats een vreemd woord.

Ik praat niet vaak over het feit dat ik afhankelijk ben van de rolstoel, het is een onderwerp dat voor mij niet prettig is dat ik ook probeer te doen zonder iedereen voor zover het gaat, maar helaas werkt dit niet altijd en ben ik er zelf thuis in het appartement afhankelijk van.

Nu is het natuurlijk bijzonder moeilijk voor mij om hulp te vragen, het is ook niet gemakkelijk voor mij om hulp te accepteren als het wordt aangeboden, maar om hulp te vragen of te vragen is meer dan ingewikkeld en moeilijk voor mij omdat ik nog steeds gewend ben aan tijden waarin ik dit allemaal alleen zou kunnen doen.

Het dragen van twee sixpacks met 1,5 liter flessen naar de derde verdieping was nooit een probleem voor mij en nu kom ik zelf nauwelijks op de eerste verdieping, dergelijke veranderingen moeten eerst worden verteerd.

Maar het zijn niet alleen kleine dingen die zijn gevallen of helpen bij het winkelen of soms het binnenbrengen van medicijnen die ik eerder bij de arts heb besteld of die ik eens nee naar de dokter zal brengen, het is ook de andere hulp die ik nodig heb.

Helpen als de in het huishouden of hulpartikelen weer rolstoel het is voor mij steeds weer zulke kleine tegenslagen, want eigenlijk dacht ik dat het gaat vooruit, maar ik realiseer me dat ik tot mijn grenzen kom en deze zijn niet altijd aangenaam voor mij, want eigenlijk wil ik een zelfbepaald leven leiden.

Daarnaast heb ik ook hulp nodig, omdat ik echt niet veel heb betaald aan het pensioenfonds voor mijn levensonderhoud en met zo'n invaliditeitspensioen, omdat je het gevoel had dat je maar een paar jaar hebt betaald, je niet erg goed kunt leven en afhankelijk bent van steun, het aanvragen van deze steun alleen was voor mij niet gemakkelijk, omdat het weer zo'n nederlaag was.

En zelfs ondersteuning voor dit project, dat ik wel leuk vind deze blog of de podcast of de video's laat staan de muziek zelf, zou ik geen hulp nodig hebben bij het maken van hulp, maar hulp in financieel opzicht omdat de kosten voor het aanbieden van de blog en de podcast er gewoon zijn.

Daarnaast zijn er altijd aankopen van nieuwe apparatuur of ook kosten voor het gebruik van diensten zoals de audiolink, die vanaf het midden van dit jaar in rekening worden gebracht, hoewel dan nog steeds sociaal aanvaardbare prijzen, maar dit heeft mijn huidige financiële lasten al aanzienlijk veranderd.

Maandenlang, meer precies, heb ik de mogelijkheid gehad om me bijna een jaar te ondersteunen onder mijn video's en ook op de podcast zoals die in de blog, ik weet het nooit omdat het in principe buitengewoon onaangenaam voor me is om zulke kleine geschenken of donaties te accepteren.

En ik voelde me ook toen ik ooit een kleine financiële steun kreeg, omdat ik verrast was dat iemand dit deed en aan de andere kant was het uiterst ongemakkelijk dat iemand me gaf, zelfs al was het slechts 20 €.

Natuurlijk was ik er blij mee, maar ik heb de hele dag nagedacht over waarom ik de mogelijkheid had genoemd om mezelf een keer in een video te ondersteunen en kreeg onmiddellijk deze kleine aandacht een paar minuten nadat de video online was.

Ik geef er niet om dat ik van luxe geniet, maar het zou me helpen als ik de maandelijkse kosten een beetje kan verlagen, ik heb de kosten al met een achtste verminderd door de horster van mijn website te veranderen, ik heb ook mijn grote bestanden uitbesteed aan een gratis provider die wordt gefinancierd door donaties en zou dus mijn kosten aanzienlijk kunnen verlagen, maar zelfs een dergelijke aankoop als microfoons, de voorversterker en geschikte software scheurt elke keer een enorm gat in mijn budget of ik moet enkele maanden of tot enkele jaren besparen.

Dit alles is nu niet onmogelijk en garandeert niet, niet haalbaar, maar het bemoeilijkt en bemoeilijkt mijn manier van werken uiterst en als onvoorspelbare kosten als gevolg van defecte hardware- of software-updates, die in rekening worden gebracht, heeft dit zelfs een impact op mijn maandelijkse levensstijl, want als er geld ontbreekt, moet ik het opnieuw opslaan aan de andere kant en dit is alleen mogelijk met de kosten van levensonderhoud omdat elders ik niet langer kan besparen.

Maar nu om mensen te zeggen dat ik je hulp nodig heb, kan ik me niet steunen, want aan de ene kant denk ik altijd dat wat ik op internet doe niets bijzonders is, iedereen kan dat doen en aan de andere kant heb ik altijd het gevoel dat ik elke voorstelling zou kruipen waar ik geen recht op heb.

Aan de andere kant denk ik dat zelfs als ik enkele 10.000 of zelfs honderdduizend luisteraars of kijkers zou hebben, dit vanzelf zou gebeuren omdat ik het met andere streamers of videoproducenten zie wat ze in kleine attenties krijgen zonder dat ze iets hebben gezegd.

Maar ik kan het niet openlijk vragen of toch lijkt het me altijd "veeleisend" en daarom probeer ik mijn kosten te minimaliseren zonder mijn manier van werken of mijn levensstijl te veel te beïnvloeden.

Omdat ik het nog steeds merkte, met beperkte middelen moet je vaak creatief werken en altijd met iets nieuws komen om het best mogelijke resultaat te vertellen.

Een goed resultaat is het doel van mijn productie, ook al doe ik veel dingen voor mezelf eerder slordig dan professioneel, maar dat is gewoon een puur subjectief gevoel van mijn kant.

Hoe beheert u dit met uw kosten voor de productie van uw bijdragen of voor uw hobby's inclusief hobbypaarden en kunt u om ondersteuning vragen? Schrijf het in de commentaren, ik zou er erg blij mee zijn.

Jouw Sasha

Bekijk deze video op YouTube.