Allereerst: Als bejaarde mantelzorger is het heel interessant om het geheel vanuit een ander perspectief te zien dan dat van de mantelzorger. Als sollicitant ben je veel enthousiaster.
Allereerst wil ik tegen de taxateur zeggen dat ze een erg aardig en vriendelijk persoon was. Ze stelde haar vragen goed – de vragen om het resultaat te controleren waren ook super gesteld.
Het hele ding was meer als een leuk gesprek over de problemen die je hebt als je een onderzoek hebt. Natuurlijk heeft ze gehamerd in de PC, maar dat was een klein ding.
Mijn zus, moeder en ik hebben de problemen die ik in het dagelijks leven heb, zo nauwkeurig en begrijpelijk mogelijk beschreven. Dit was natuurlijk erg grappig voor mij, want ik was een doener – iemand die dingen repareert, huizen bouwt of renoveert. Of schroeven op auto's en iemand die een motorfiets heeft gereden.
Het feit dat ik nu om hulp moet smeken, omdat ik niets meer kan doen, is erg zenuwslopend en stoort me, omdat zo'n gesprek eigenlijk niet zo gemakkelijk te verdragen is.
Wat is er uit voortgekomen? Nadat de beoordelaar had rondgekeken, besefte ik dat als er iets was, het zorgtype 1 was en wat kan ik zeggen – de brief lag twee dagen later in de brievenbus.
Ten eerste zei de taxateur dat het twee tot drie weken kon duren. Maar toen was het heel, heel snel. Maar mijn gezicht was langer dan ik de brief las. Er zijn niet eens alle dingen waar ik hulp bij nodig heb. Ik heb psoriasis en ja: Ook bij Popo. Ik moet er twee keer per dag zalf op doen en ik kan er niet komen.
Welnu, 2/3 van de informatie rookt niet, maar in de documenten van het netwerk van de zorgverzekeraar zelf verschijnen deze vragen en deze gebieden ook. Het is dus iets waar rekening mee moet worden gehouden.
Het is interessant dat ik nu een rolstoel krijg, omdat ik niet langer lange afstanden kan lopen met de rollator, dus aan de ene kant ben ik zo kapot dat dit gerechtvaardigd is en aan de andere kant zo gezond dat ik mezelf kan voorzien. ….
Nou, nu.. Dit is dan ook een tegenstrijdigheid en een nieuwe beoordeling waard, omdat ik absoluut niet meer mijn eigen huishouden kan doen en niet voor mezelf kan zorgen, alleen omdat ik weet wie ik ben, wanneer en waar, betekent niet dat ik met elkaar kan opschieten.
Het is beangstigend hoe men in deze tijd wordt behandeld. Heb je zulke ervaringen of ervaringen?
Jouw Sasha
Ontdek meer van LautFunk Podcast & Blog
Subscribers je om de nieuwste report naar je e-mail te laten verzenden.