Liefdadigheid! Is dit vandaag de dag nog steeds een probleem?

Een vriend van me gaf me het idee om het onderwerp liefdadigheid aan te pakken. We hadden St. Martin enige tijd geleden. Een feestdag waarop we St. Martin herdenken en aangezien we de volgende keer weer Kerstmis zullen hebben en de Thanksgiving werd gevierd, vind ik dit onderwerp erg interessant.

Wat is liefdadigheid?

Allereerst, wat is liefdadigheid? Ik denk dat het verhaal van Saint Martin precies heeft aangetoond en uitgelegd wat liefdadigheid is.

Dit verhaal gaat over een Romeinse generaal die een bedelaar tegenkomt. Hij heeft alleen een paar kledingstukken op zijn lichaam. En dat hij ijskoud is. Dan snijdt de generaal zijn mantel door en geeft hem de helft ervan. Zonder erover na te denken, zonder er goed over na te denken welk effect en welke gevolgen dit voor jezelf zou kunnen hebben. Hij heeft net geholpen. 

Dit is nu niet iets speciaals. Er zijn altijd liefdadigheidsacties geweest. Dus tijdens de nazi-dictatuur in het Derde Rijk hielpen mensen andere mensen. Zelfs als je iemand helemaal niet kende of gewoon vluchtig zodat je elkaar hielp. Of het nu gaat om iets te eten of een schuilplaats. De een was er voor de ander. 

Ook vandaag de dag doen mensen vrijwilligerswerk in verschillende verenigingen, zoals de besturen of de brandweer. Ze offeren een deel van hun vrije tijd op om andere mensen te helpen. Zonder enige waarde in ruil te verwachten. Een bedankje is vaak genoeg. En daar zouden ze ook nooit om vragen. 

Veel mensen doneren vooral tijdens de kerstperiode, voor mensen in nood. Ik had net een gesprek met een goede vriend. Wie vroeg me wat men aan tafel kon doneren, bijvoorbeeld Anderen maken zich sterk op het werk, voor daklozen en verzamelen daar donaties, of verdelen daar warme dingen voor de winter. 

Maar vooral tijdens de kerstperiode, omdat mensen graag doneren. Ik denk dat het ook iets te maken heeft met het gevoel dat je iets goeds hebt gedaan. Deze contemplatie en deze speciale tijd, waarin je blij kunt zijn dat je iets hebt dat anderen niet hebben. 

Zelf heb ik vele jaren in de DRC gewerkt op het gebied van civiele bescherming en heb daar verschillende evenementen geleid tot medische bewaking.

Ik heb een deel van mijn vrije tijd opgeofferd om andere mensen een leuke ervaring te geven. En, indien nodig, als er iets gebeurt, om hen voor de eerste keer medische zorg te bieden.

Maar waarom doen we dit?

Dit is evolutionair-technisch. Het heeft te maken met de wetenschap dat we sterk zijn in een gemeenschap. En dat we afhankelijk zijn van de hulp van anderen. En nu is het zo dat wanneer we iemand anders helpen, we weten of hopen dat we geholpen zullen worden wanneer we in nood zijn. 

Dit is ook het principe van het eenzame systeem waarin we leven. We betalen in de doos. Wetende dat als we er gebruik van moeten maken, we ook geholpen zullen worden. Dit kan het pensioenfonds zijn, maar dit kan ook de zorgverzekering zijn, of het zorgfonds. Op dit moment betalen mensen om mensen te helpen die nu hulp nodig hebben. Als ik hulp nodig heb, word ik geholpen. 

En zelfs voor uitkeringen zoals werkloosheidsuitkering 1 of werkloosheidsuitkering II, die vaak „Hartz 4” wordt genoemd, geldt hetzelfde beginsel. Veel cijfers zodat mensen geholpen kunnen worden. 

Liefdadigheid speelt vandaag de dag dus nog steeds een grote rol, zelfs in figuurlijke zin. En ik ben blij dat het zo is. Omdat er veel momenten waren of zijn waarop ik afhankelijk was of hulp nodig had van anderen. 

Ik kan me nog herinneren dat ik als student, waar ik nog geen 11 jaar oud was, naar huis moest bellen. Omdat ik terugkwam van school en moest worden opgehaald bij de bushalte. Maar ik had maar een stuk van 50 pfennig, dus ik kon geen telefoontje plegen in een openbare telefooncel. Ik moest deze hebben veranderd in tien penny stukken dus ik vroeg voorbijgangers. 

Toen vroeg ik een man die ik had gevraagd of hij het geld voor mij kon veranderen. Ik legde de situatie aan hem uit en hij gaf me 30 pfennigs zonder goed na te denken en zei dat ik de 50 pfennigs kan houden. 

Ja, dit is ook een mooi gebaar van liefdadigheid. 

Als mens staan we te popelen om anderen te helpen. Dit is iets dat in ons zit, ook al zitten we zelf vaak in stressvolle situaties en hebben we er niet altijd de tijd voor. Het herinnert ons eraan dat we altijd anderen moeten helpen wanneer we kunnen. Zonder enige vorm van hulp of beloning te verwachten. 

Dit is liefdadigheid

Ik ben blij dat we zo zijn. Want zelfs als we ons allemaal egoïstischer voelen, is er nog steeds een diepe impuls om anderen te helpen wanneer ze in nood zijn. Dat is iets wat mij heel erg geruststelt. Het laat zien dat wij mensen nog steeds mensen zijn. 

Wat is jouw ervaring ermee? Hebben anderen jou ook geholpen? Of heb je anderen geholpen zonder er iets voor terug te verwachten? Schrijf het in de commentaren. Ik zou er erg blij mee zijn! 

Jouw Sasha

Bekijk deze video op YouTube.