Verzorging: Wat heb ik nodig?

Ik ben momenteel bezig met het onderwerp “zorg” en “thuiszorg”, omdat ik acuut wordt getroffen – zij het om medische redenen – en bij het ondersteunen van het dagelijks leven.

Een ding op voorhand: Ik heb geen zorg nodig zoals in het huis van de oude mensen. Door mijn beperkingen na de beroerte en mijn overgewicht heb ik problemen. Psoriasis in deze combinatie veroorzaakt ook problemen.

Net als een voorbeeld: Ik ga niet overal heen om deze plekken te smeren met de zalven en dat is twee keer per dag. Bovendien moet de dressing twee keer per dag opnieuw worden gemaakt, en, en, en.

Ik heb ook moeite met douchen. Ik kan niet in bad zonder hulp. Ik moet uiterst voorzichtig zijn dat ik niet val, want als ik ga liggen, ga ik liggen en daar heb je de brandweer in de smalle badkamer nodig om me weer op de been te krijgen.

Nu is het zo dat je kunt zeggen dat je ondersteuning wilt of dat je het nodig hebt en dan ga je naar de langdurige zorgverzekering. Dan wordt het leuk, want dan word je onderzocht en ga zo maar door.

Ik heb dit deze week voor me en ik ben nieuwsgierig, omdat ik de testresultaten op Pflege.de heb gedaan en het kwam uit dat ik zorggraad 3 heb, dat zou iets zijn, want dan kan ik teruggeven aan mijn zus en mijn moeder voor al hun hulp en vooral werk dat ze doen.

Omdat ik zelf in de zorg voor ouderen werkte, weet ik wat een worsteling het was met de zorgniveaus. Nu ben ik benieuwd hoe dit voor mezelf is en hoe ik ermee omga, want toen, toen ik ernstig gehandicapt of met pensioen was, moest ik elke keer vechten.

Ik ben 41 jaar en kan niets zonder hulp. Een klein budget hier, en iets wegleggen, maar dat was het dan. Winkelen alleen is niet echt mogelijk en de Aldi staat voor de deur. Accepteren dat je zo gebroken bent dat je het niet meer kunt, is moeilijk en ik denk dat het deze keer ook zal zijn dat ik tijd nodig heb om te gaan zitten.

Ik weet dat ieder van ons van de ene op de andere dag een zaak zoals ik kan worden en hulp nodig heeft, maar het kennen en ervaren ervan voor onszelf is iets anders. Als er iets op de grond valt, moet ik wachten tot iemand het oppakt of het vanzelf verdwijnt.

Ik was altijd iemand die alles alleen deed. Het appartement, de auto, de motorfiets en nog veel meer. Ik heb gerenoveerd, gerepareerd en gebouwd. Nu werken veel dingen gewoon niet meer en ik heb er mee te maken. Het is moeilijk om iemand nodig te hebben om een spijker op de muur te slaan. Het is moeilijk voor iemand die het altijd zelf heeft gedaan.

Hoe ga je met zulke dingen om of hoe zijn je ervaringen of angsten?

Jouw Sasha

Bekijk deze video op YouTube.