Mijn leven met weinig en veel geld

“De maag kan worden gevuld, de hersenen worden nooit vol”
Petra Golke

De liefde Emtycee Ik stelde mezelf een vraag over hoe het leven is met weinig geld en hoe ik het doe. Ja, ik zal het je proberen te vertellen.

Allereerst: Ik ken alle drie de kanten van het leven. Aan de ene kant met veel geld, leven met een normale financiële standaard en dan leven met weinig geld. Een ding op voorhand: Ik mis geen van deze drie delen. Ze hebben allemaal hun voor- en nadelen.

In mijn jeugd en adolescentie leefden we voor het grootste deel normaal. Dat wil niet zeggen dat alles altijd rooskleurig was. Natuurlijk waren er tijden dat er minder geld was, maar omdat mijn ouders allebei werkten en later allebei fulltime werkten, hadden we als gezin al een goed inkomen.

Meerdere keren per jaar gingen we op vakantie. Tijdens de zomervakantie konden we samen met vrienden vertrekken, zodat we de hele zes weken onderweg waren en veel hebben meegemaakt en konden zien.

We hadden een grote caravan, … nee, waarschijnlijk meer een camper voor acht personen. In Nederland stond het aan de kust op ongeveer 200 meter van het strand. Het was gewoon geweldig en dan de andere reizen met de vrienden, die ook geweldig en geweldig waren.

Toen mijn ouders uit elkaar gingen, ging het meeste min of meer uit elkaar, maar dat was niet slecht. Ik was 18 en sinds mijn verjaardag zelfstandig ondernemer en verdiende naast mijn opleiding meer dan goed geld. Ik hoefde me geen zorgen te maken over geld. Ik wist dat er altijd wel iets ergens vandaan kwam. De radio-modems verkochten zichzelf. Ik wist vaak niet waar ik ze allemaal kon vinden. Ik zou beweren dat alle Baycom-modems en de klonen ervan van mij zijn en ik heb er veel in Duitsland verkocht.

Deze keer was arbeidsintensief en ja, ik had niet zo'n leven, maar veel geld, en omdat ik geen leven had, heb ik er niets van uitgegeven. Dat ging zeven jaar goed. Ik ben opgeleid als elektronicatechnicus en als informatietechnisch assistent, omdat ik goed kon verkopen – met een middelbareschooldiploma. En dan een stage als geriatrische verpleegkundige, omdat ik me realiseerde dat ik ook graag met mensen werk tijdens mijn tijd als paramedicus bij het Duitse Rode Kruis. Ik heb het werk ook gedaan.

Toen stond ik op 26/27-jarige leeftijd en had drie trainingen voltooid en maakte net de vierde. Toen ik een storing kreeg, verstopten we een bewoner onder mijn handen omdat er een personeelstekort was en ik niet de tijd had die ik nodig had vanwege het gebrek aan mensen in de huizen.

Het was waarschijnlijk te veel, werken in het ploegensysteem. Toen de zelfstandige arbeid en die niet meer herstellen, toen bekende hulp nodig was, was ik er en hielp, zelfs als dat betekende dat ik 4 weken niet heb geslapen. Ik was net als op drugs en de drug werd succes genoemd.

Na mijn ineenstorting, die ik tot op de dag van vandaag niet heb overwonnen. Ik herinner me het artikel met de "overweldigende" waarin ik beschreef wat er in 2006 gebeurde en dat was 4 jaar na het incident in het huis van de oude mensen. Is dit onderwerp nog steeds acuut? Ik kan niets meer doen en dus heb ik daarna nooit meer gewerkt. Ik heb alleen training gedaan en nooit echt iets betaald en dus woon ik op ALG2 en een mini-huur.

Wat dacht je van zo weinig geld? In principe niet anders dan met veel geld, alleen dat ik meer wensen heb die ik niet of slechts langzaam kan vervullen, alleen het voorbeeld: Ik heb 10 jaar gewacht tot ik een speciale DSP-kat voor de pc kon kopen, omdat het keer op keer te duur was.

Ik beperk me tot de kale benodigdheden, ik koop altijd alleen wat ik gewoon nodig heb of nodig heb en let op aanbiedingen. Er is geen andere manier. Dit was nooit eerder een probleem, want als kind moest ik gewoon vragen om iets te krijgen en ik kreeg het. Als jongvolwassene werkte ik zoveel omdat ik geen geld had en nu heb ik wensen maar geen geld.

Wat ik wel kan zeggen is dat mensen meer bij elkaar komen als je weinig hebt, en zichzelf helpen. In ieder geval geloof ik dat omdat je weet hoe het is als je niets of weinig hebt. Als je hulp nodig hebt, volgens het motto: Ik zal je helpen, en jij zult mij helpen.

Dat was vroeger minder, want toen ik geld had, was niemand geïnteresseerd in hoe het met me ging of sommige waren gewoon belangrijk dat ik geld had. Al mijn muziekinstrumenten zijn nog steeds uit de tijd, ik kon het me veroorloven, ik had dat naast elkaar gedaan … Dat is ook het enige wat ik nog heb, deze paar synthesizers. Het geld was op een gegeven moment weg en ik was ziek, dat ben ik vandaag nog steeds.

Maar ik leef liever dit leven nu, want dat is eerlijker en mooier, omdat ik mezelf heb gevonden en dat is meer waard dan al het geld in de wereld. Het leven als kind was ook goed, dat wil ik graag nog eens meemaken met de vele, mooie uitstapjes.

Hoe gaat het met je en hoe leef je je leven? Heb je veel of weinig geld?

Jouw Sasha


Ontdek meer van LautFunk Podcast & Blog

Subscribers je om de nieuwste report naar je e-mail te laten verzenden.

Auteur: Sascha Markmann

Sascha Markmann is een creatieve geest met een ontroerende biografie – en een persoon die het leven na een beroerte heeft herontdekt. Na zijn werk als paramedicus en ouderenverzorger vond Sascha zijn weg naar creatieve expressie. Als blogger, podcaster, muzikant en visuele verhalenverteller brengt hij dingen samen die op het eerste gezicht gewoon niet passen: Hij combineert zijn enthousiasme voor technologie – van zelfgehoste servers tot elektronische muziekproductie – met emotionele diepgang en een schuin gevoel voor humor. Zijn bijdragen liggen ergens tussen borderline, zure baslijnen en hulp - eerlijk gezegd, direct en met een knipoog. Leidend beginsel: “Audiovisuele saaiheid zonder nut – maar misschien is het daarom zo waardevol.”

Eén gedachte over "Mijn leven met weinig en veel geld”

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te relieve. Bekijk hoe je reactie gegevens.

Ontdek meer van LautFunk Podcast & Blog

Subscriber je nu om sea te lezen en toegang te krijgen dead het full archief.

Lees verder