Angst voor verlies

Mensen die me al heel lang volgen, weten dat ik aan een borderline persoonlijkheidsstoornis lijd en voor deze mensen is een van de ergste dingen die kunnen gebeuren de angst om verlaten te worden, zelfs als dat slechts een fantasie is.

Nu ken ik die momenten meer dan goed. Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik in de steek werd gelaten in mijn verleden. Ik werd ook vaak in de steek gelaten, of het nu opzettelijk of onopzettelijk was. Net als de dood van mijn vader of in de steek gelaten worden door een vriend.

Als een gezond persoon of als een onaangetast persoon is dit al moeilijk genoeg als je weggaat. Je maakt fouten en je voelt je dom of grappig, maar als je een emotionele onstabiele persoonlijkheid hebt, die borderline persoonlijkheden zijn, dan heeft alles een andere dimensie.

De reactie op de angst voor een buitenstaander of een onaangetast persoon is zeer extreem en soms erg beangstigend, omdat de omvang van de reactie vaak niet in verhouding staat tot de werkelijke trigger.

Ik weet dat dit heel vreemd klinkt voor iemand die dit nog nooit eerder heeft meegemaakt, maar zo is het. Ik heb gehoord van mensen die ik heb ontmoet in de psychiatrie die hun eigen leven wilden nemen omdat ze bang waren dat ze in de steek zouden worden gelaten door een geliefde die zo extreem kan zijn als het de reactie van angst is en dat weet ik van mezelf.

Soms zijn er verdeeldheden in het leven die diepe sporen achterlaten – zo diep dat zelfs gezonde mensen echt moeten struikelen, maar hoe zit het met iemand die ziek is en er eerder mee worstelt? Iemand die het niet aankan, is een van de ergste dingen voor hem als hij in het algemeen vertrekt.

Hij reageert niet als een volwassene, maar als een zesjarig kind zou reageren. Heel anders dan iemand die 20 of 30 jaar oud is. Dit kan voor buitenstaanders erg vreemd lijken, omdat het niet rationeel is en niet emotioneel wordt gecontroleerd.

Zelfs ik als borderline-patiënt kan dit op de kleinste manier begrijpen, hoeveel andere mede-getroffenen dan reageren en het is niet rationeel, omdat het niet logisch is om uit te leggen. Het is vaak op de kleinste manier de reden voor de trigger – soms zijn de reacties zo heftig.

Zelf heb ik al zulke heftige reacties laten zien en hier en daar domme dingen gedaan, of mezelf toen opgenomen in het ziekenhuis, om geen verdere domme dingen te doen.

Het is echt extreem en grof hoe iemand dan kan reageren, maar het is ook in het geval dat de getroffen persoon reageert als een kind en niet als een volwassen persoon, wat dit beter kan weerspiegelen.

Natuurlijk zou ik zonder dergelijke ervaringen en gebeurtenissen niet de persoon zijn die ik vandaag ben, maar emotioneel had ik zoveel kunnen opgeven, omdat het een achtbaanrit is. Een constante op en neer. Het is erg inspannend – zo inspannend dat je liever dagenlang slaapt.

Het kan worden voorgesteld door iemand die er zelf niet doorheen is gegaan, of het heeft ervaren, hoe machtsverslindend deze emotionele chaos in dit leven op de limiet kan zijn.

Heb je ook zulke ervaringen gehad of ken je mensen die zo schaamteloos lijden aan zulke reacties en gedragspatronen?

Jouw Sasha

Bekijk deze video op YouTube.