Hallo doelgroep,
De eerste keer dat ik zoiets als “toekomstige angst” hoorde, was jaren geleden. Het was kerstavond. Iedereen dronk iets en de een of de ander werd spraakzamer. Er kwam het probleem dat de arbeidsovereenkomst niet werd verlengd en dan waarschijnlijk geen nieuw werk zal worden gevonden, vanwege de leeftijd en het zou waarschijnlijk eindigen ALG2 (HartzIV).
Deze foto is iets wat ik vandaag nog steeds in gedachten heb als het gaat om angst voor de toekomst, omdat je niet weet wat er gaat komen, maar dat weten we allemaal niet. Waarom is het zo erg als we niet voor onszelf kunnen plannen?
Ik denk dat de onzekerheid is wat er zo erg is, want laten we eerlijk zijn: Als we ons aan het voorbeeld van boven houden – ook al weten we niet wat er gebeurt, weten we dat we naar ons werk kunnen gaan, dat we geld hebben en doen wat we gewend zijn. Dit is niet zo slecht voor de toekomst, want er kan van alles gebeuren, van een ongeval tot een verlies van werk.
Van mijn kant weet ik dat ook. Deze angst voor de toekomst. Want als er veel verandert, wordt niets voorspelbaar en dan wordt alles onzeker en deze onzekerheid maakt het zo beangstigend, maar als er maar een beetje verandert, is het weer te voorzien wat er gaat gebeuren en is het voorspelbaar.
Het zou dus een manier zijn om niet te veel te veranderen om voorspelbaarheid te behouden en zo de terreur van de toekomst weg te nemen. Maar is dat mogelijk? Wanneer een scheiding op het punt staat plaats te vinden of het verlies van het appartement te wijten is en dus alles wat erop staat, dan is alles niet langer ongepland?
Ik weet het niet. Hoe hard ik ook besluit om geen veranderingen aan te brengen, ik voel dat ik overspoeld word door veranderingen en dat ik mezelf niet kan verdedigen door voorspelbaarheid.
Als ik denk aan wat ik de afgelopen maanden ben veranderd en nog steeds doe, hoewel ik er niet veel van gemakkelijk vind en niet gemakkelijk ben gevallen. Of ik iets uit liefde heb gedaan, weet ik niet. Wat de toekomst betreft, ik weet niet hoe ik het allemaal moet aanpakken.
Nee, dit zou niet moeten klinken alsof ik wegloop, maar ik heb nog steeds geen manier gevonden om deze toekomst voorspelbaar te maken. Er is nog te veel in het onbekende. Ik zal hier veel voor moeten aanvragen. Als het één ding is dat ik haat, zijn het kantoren, want het ene geeft, het andere neemt het meteen weg. Het slechte is dat je met rust wordt gelaten en niemand duidelijke informatie kunt geven, dus je moet deze informatie altijd zelf krijgen.
Geen probleem. Als ik in orde ben, maar het doet dat nu niet en daar wordt zoiets al snel een gigantische taak. Waar ik anders alleen maar om zou lachen, geeft me nu gigantische hoofdpijn. De angst dat ik nog depressiever word dan ik al genoeg ben, is enorm.
Hoe zie je dat? Ben je soms bang voor de toekomst en hoe ga je daarmee om?
In die zin – Your Sasha
Ontdek meer van LautFunk Podcast & Blog
Subscribers je om de nieuwste report naar je e-mail te laten verzenden.
Dutch
Velen van ons zijn bang voor de toekomst. Denk dat dit ook te maken heeft met onze snelle en stressvolle tijd. De eisen aan ons worden steeds hoger en het individu wordt op een gegeven moment gewoon overweldigd en niets werkt meer. Vooral als je het niet zo goed doet op het gebied van gezondheid, denk je aan de toekomst. Ik heb het probleem van 'lipoedeem' en ik denk ook vaak na over de toekomst. Wat zou leuk zijn als ik op dag X kon zeggen dat ik er vanaf ben en geen pijn meer heb, maar dat kan ik niet. Tenzij ik vanavond de loterij win. · 😉 houd je vingers gekruist voor mij
Bedankt voor je mooie reactie.
oh dat met het lipoedeem niet leuk is heb ik zoveel water in mijn benen dat het ‘elefantitis’ is. daarom weet ik dat je pijn hebt en het is ook niet leuk deze ophopingen op het lichaam. Ik houd mijn vingers gekruist dat je het hebt gefinancierd uit de zorgverzekering en de operatie heeft dan het effect dat je wilt.
Geweldige post! Iets meer dan Google gevonden.
Dank u voor uw mooie reactie.