Een kwestie van semiotiek

Keer op keer ervaar ik in mijn hele leven van de persoon of de ander niet altijd met welke beelden ik graag inhoud overbreng en dit heeft vaak tot misverstanden geleid.

Ik kan me nog heel goed herinneren hoe ik een animatiefilm tekende met een goed, nee met mijn beste vriend voor een hobbyproject ging het over een bioscoop voor knuffelig speelgoed, dus we waren nog heel jong en in deze bioscoop zou een animatiefilm moeten draaien.

Nu had ik de film bijna in individuele foto's getekend en nagedacht over een verhaal van cowboys die een overval hadden gepleegd en daarvoor waren veroordeeld en uiteindelijk achter Verden aan werden gesleept, ik weet iets wreeds.

Maar het bleek dat mijn beste vriend op dat moment de verbinding van het verhaal op geen enkele manier kon zien, zelfs als ik commentaar gaf op de foto's die hij voor mij bedoelde en ik citeer nu echt dat dit moeilijk te begrijpen is.

Nu ervaar ik dit keer op keer in mijn hele leven dat mensen, zelfs als ik anekdotes vertel en er een picturale taal voor gebruik, nooit de verbinding begrijpen, wat voor mij duidelijk logisch is.

Nu weet ik niet of het komt omdat ik me gebeurtenissen uit het verleden altijd heel goed kan herinneren op bepaalde gebieden en dus kan ik deze foto's gebruiken, of het nu films, boeken of andere bronnen zijn, ik kan het me gewoon herinneren alsof het gisteren was en dus heb ik deze levendige foto's in mijn hoofd en kan ze goed koppelen aan verhalen.

Dit lijkt echter niet zo gemakkelijk voor anderen, zelfs binnen mijn familie, deze misverstanden blijven opduiken omdat ik herinneringen heb aan gebeurtenissen die anderen lang zijn vergeten en ze nog steeds heel erg in leven zijn in mijn geheugen.

Zelfs in mijn recente verleden komen deze misverstanden keer op keer voor op de beelden die ik als vanzelfsprekend of zelfverklarend beschouw, worden eenvoudigweg niet begrepen door anderen of wordt de context of de betekenis van deze beelden gemaakt.

In de loop van mijn ontwikkeling heb ik me herhaaldelijk beziggehouden met het onderwijzen van symbolen en tekens, dat wil zeggen semantiek en semiotiek, die zowel het effect als de betekenis van symbolen beschrijven, maar ze zijn ook deelgebieden van taalkunde, filosofie en zelfs culturele studies.

Zoals je kunt zien, is dit een heel breed gebied omdat symbolen overal om ons heen zijn, we zijn er alleen door omringd in het wegverkeer, we hebben een veelheid aan symbolen, die ons ondubbelzinnig moeten laten zien wat we mogen of waar we op moeten letten, omdat het meer dan verwoestend zou zijn als een symbool niet duidelijk zou zijn.

Ook elders zijn er pictogrammen zo eenvoudig foto's te vinden b.v. wanneer we naar het toilet gaan daar hebben we een mannelijk symbool en een vrouwelijk symbool en meteen weten we dat het het mannentoilet is en dat is het vrouwentoilet, er zijn talloze voorbeelden waar deze eenvoudige symbolen ons helpen onze weg te vinden.

Dus als we het zo gemakkelijk hebben om deze symbolen te ontcijferen, waarom zijn de afbeeldingen die ik gebruik altijd zo ingewikkeld om te begrijpen, deze zijn te complex of ik denk gewoon om te veel hoeken.

Ik kan deze vraag gewoon niet beantwoorden, want wanneer ik erover nadenk, zijn de voorbeelden die in mijn gedachten komen voor mij en ik stress nu voor mezelf, altijd een gloeiende en zelfverklarende, omdat ik er de verwijzing naar kan maken.

Dus deze foto's zijn deze eenvoudige pictogrammen zo onmiskenbaar, omdat iedereen er zelf naar kan verwijzen, een eenvoudig afgebeeld persoon met een rok moet een vrouw zijn en zonder rok een man.

Als alles zo gemakkelijk toe te wijzen is en je altijd een referentie nodig hebt, zou iedereen dezelfde beweging moeten maken met mijn dingen, maar dan komen we terug op mijn herinneringen of mijn goede vermogen om bepaalde dingen heel goed te onthouden en als iemand niet dezelfde herinneringen kan verbinden met deze eenvoudige foto's die ik gebruik.

Deze beelden zijn niet vanzelfsprekend voor iemand anders.

Ik ben altijd verbaasd dat dingen die mij volkomen vanzelfsprekend lijken en echt heel eenvoudig zijn, gewoon niet door anderen worden begrepen en ik moet mezelf keer op keer uitleggen, de beste voorbeelden zijn dat de video en de blogpost over “geen succes op internet” niemand begreep dat er een gevoel achter zat dat niet duidelijk was.

Ik wilde op een eenvoudige en ironische manier uitdrukken hoe hopeloos velen proberen te verdienen met zoiets als een blok of een ander project op internet, omdat slechts een minderheid erin slaagt dit te doen.

De ontvangen feedbackreacties waren meestal beledigingen of beschuldigingen van hoe geil ik zou zijn omdat ik sprak over geld verdienen op internet en klaagde over hoe weinig geld of hoe onsuccesvol ik ben.

Maar niemand had begrepen dat dit ironisch bedoeld was, ik heb op geen enkele manier ergens aangenomen dat ik zelf geld zou willen verdienen of zou willen hebben gedoneerd.

Ik heb toen deze opties van donaties met plezier toegevoegd en tot op de dag van vandaag heb ik slechts één keer een donatie van een groter bedrag voor mij ontvangen, waar ik vandaag nog steeds erg blij mee ben, maar ook verbaasd.

Dit voorbeeld moet alleen laten zien hoe ik een heel ander effect veroorzaakte met een eigenlijk grappige tekst en bijna boze reacties uitlokte.

En dit overkomt me keer op keer op elke hoek als ik iets publiceer.

Ik heb nog geen oplossing voor dit probleem gevonden, want het maakt niet uit hoe ik erover denk of welke aanpak ik voor mezelf vind, de situatie verbetert op geen enkele manier.

Dus ik heb geen andere keuze dan hen de context uit te leggen die voor mij eenvoudig en voor de hand liggend was en te hopen dat de anderen het zullen begrijpen en dat deze context dan ook zal worden onthuld.

Hoe ga je om met zulke misverstanden en welke ervaringen heb je gehad?

Jouw Sasha

Bekijk deze video op YouTube.