vriendschappen

Voor iemand als ik die aan een borderlinestoornis lijdt, is het onderwerp “vriendschappen” altijd iets dat niet gemakkelijk uit te leggen of te begrijpen is, omdat mensen vaak mysterieuze wezens zijn.

Ik heb nog nooit veel vrienden gehad in al die jaren dat ik hier woon. Echte vrienden had ik 10 stuks en dat is niet zozeer voor het feit dat ik al 40 jaar oud ben. Vandaag heb ik echte vrienden op het internet in plaats van hier op de site. Mensen die ik nog nooit eerder heb gezien. Ik heb op dit moment geen echte vrienden.

Het is zo dat je aan alles kunt wennen en op geen enkele manier iets is dat je dan mist. Ik bedoel, ik ben nooit de grote, sociale man geweest, maar ik heb het gewaardeerd toen ik vrienden en kennissen bij me in de buurt had of wat ik ermee moest doen. Met het aantal mensen dat ik nu ken, maar niet zie, is dat niet veel gemakkelijker.

Het is altijd zo dat ik gewoon weet hoe mensen bij me staan en ik heb altijd het gevoel dat je me niet mag. Hoewel ik altijd aardig en vriendelijk ben en ook aardigheid en vriendelijkheid terugkrijg, maar ik denk er altijd aan of dit echt is, wat hij doet, of dat hij dat gewoon doet.

Het is altijd zo: Ik vraag het niet, ik kijk om me heen en observeer en dan word ik altijd gezien als heel kalm en introvert. In principe ben ik dat niet – ik ben een grappig en sociaal persoon, maar ik moet altijd kijken, observeren en zien of de persoon die tegenover me zit ook is wat ik denk dat hij is en niet vijandig tegenover me staat. Dit is erg stressvol op de lange termijn.

Met deze zogenaamde (ik noem het altijd) 'vriend/vijand'-erkenning heb ik net goede resultaten behaald en heb ik vaak en veel voor mij de beslissing kunnen nemen of de persoon die voor mij is goed of slecht voor mij betekent. Maar het is heel moeilijk en omgaan met mensen is op de lange termijn erg vermoeiend voor mij, zodat ik dit vaak niet langer dan een paar uur per dag kan verdragen. Vooral nu na de beroerte, is het bijzonder moeilijk voor mij, zolang de concentratie wordt gehandhaafd, is het ronduit hard werken om alles om je heen te kunnen observeren.

Het begint wanneer ik een ijsje eet, kijk hoe de mensen om me heen zich gedragen, wat ze zouden kunnen zeggen en denken, zodat ik mezelf kan beschermen, want als een grote, zwaarlijvige, jonge man daar zit, een ijsje eet en dan ook met slagroom, is het zeker geen wonder dat hij zo dik is. Helaas heb ik dit al vele malen gehoord en ben daarom ook zeer gevoelig.

Dit zijn allemaal dingen die het voor mij erg moeilijk zouden maken om met andere mensen om te gaan en ik gedroeg me altijd anders toen er te veel buitenlandse mensen om me heen waren die ik niet kon beoordelen. Ik weet zeker dat je zulke vrienden niet kunt maken. Je kunt dus geen vriendschappen opbouwen, omdat iedereen zich realiseert dat ik anders ben en dat ik me anders gedraag en dat ik geremd ben en mezelf niet van nature geef.

Ik heb mijn zus altijd bewonderd, hoe gemakkelijk en zorgeloos ze andere mensen benaderde en dus altijd nieuwe vrienden kon maken en interessante mensen kon ontmoeten. Ik heb dit nog nooit eerder kunnen ontdekken, omdat ik altijd moest kijken, links, rechts, wat denk je? Wat zegt hij? Dit heeft mijn aandacht geleerd en meer en meer op alles om me heen dan op de andere persoon en de andere persoon merkt dat.

Zelfs als ik mezelf heb verdoofd met alcohol of andere stoffen, moet dit mechanisme niet met mij worden gestopt. Natuurlijk, dan ben ik veel losser, maar toch krijg ik alles om me heen en dat is iets dat anderen altijd erg bewonderenswaardig vinden, wat ik opval voor kleine dingen aan de andere persoon, maar het belast me altijd veel en dus zit ik daar graag alleen voor mezelf, hoewel ik eigenlijk de sociale persoon ben.

In tijden dat ik zorgeloos kon zijn, had ik de status van oprit, als iemand die alles doet en alles geeft, maar nu is het zoals het is en zelfs als ik zou willen dat het anders was, hoe moet ik dan uit mijn huid komen? Dus ik leef een leven dat ik zo goed ken en waar ik niet altijd moeite voor hoef te doen en dat veronderstelt dat ik met weinig mensen te maken heb, maar het is oké voor mij.

Velen denken ja als ze me leren kennen dat ik misschien zelfs erg arrogant of een beetje off-putting ben omdat ik reageer zoals ik reageer. Er zijn momenten dat ik echt verlang naar aandacht en interpersoonlijkheid, maar helaas is dit er niet altijd of niet draaglijk voor mij. Dat is hoe het is, zelfs als een partner merkt dat ik niet altijd ben zoals ik ben. Nu is dit niet altijd zo gemakkelijk uit te leggen als hij is voor iemand die ziek is van Borderline, omdat hij op dit moment niet weet wat hij is, maar ik heb keer op keer ervaren dat mensen om me heen me hebben verteld dat ik nu anders ben dan normaal en dit waren altijd momenten waarop veel mensen om me heen waren.

Er zijn dingen die ik hier en daar zou willen veranderen, bijvoorbeeld dat ik veel meer ontspannen zou willen zijn in de omgang met andere mensen. Het is zelfs zo dat toen ik bij mijn schoonouders was, zelfs daar was ik altijd erg gespannen en gespannen, want hoewel ik wist dat ze me leuk vonden, wist ik niet dat ik daar emotioneel en vaak iets anders voelde, hoewel de kennis dat we iets anders overbrachten en deze tweedeling zeer, zeer vermoeiend is met de tijd, omdat ik keer op keer moet controleren wat is wat.

Dit is ook de reden waarom ik nu erg kritisch ben over alcohol, omdat het mijn vermogen om te schatten vermindert. Wat is, het leidt ertoe dat ik veel meer ontspannen en ontspannen ben, maar ook dat ik nog meer moeite moet doen om erachter te komen wie vriend of vijand is. Wat dan weer eindigt in een gemiddelde van gespannenheid en alcohol en dat is niet bepaald makkelijk, want het is telkens een ander niveau. Het is iets heel ingewikkelds.

Mijn conclusie is dus dat ik keer op keer zal proberen me zo comfortabel mogelijk te voelen in de aanwezigheid van andere mensen, zelfs als er veel angsten zijn, maar ik geef niet op dat ik op een gegeven moment ook lang bij andere mensen kan zijn zonder me altijd af te vragen wat ze goed hebben, denken of voelen – of dat ze slecht over me denken. Dat het me niet kan schelen omdat ik weet dat er alleen maar is dat ze denken dat ik aardig ben of het tegenovergestelde.

Kent u dergelijke situaties ook of heeft u dergelijke ervaringen?

Jouw Sasha

Bekijk deze video op YouTube.