Grasmaaiers en onderzeeër ouders

Er zijn ouders die alles voor hun kind doen. Deze worden grasmaaier ouders genoemd. En dan zijn er onderzeese ouders die bijna niets doen voor hun kinderen. En deze zijn ook niet toegankelijk voor scholen, kleuterscholen, enz.

In mijn tijd steunden mijn ouders me. Ze hielpen me met problemen en ze gingen met me mee naar alle belangrijke data en evenementen. Of zelfs in het geval van een ouderavond gingen ze naar school en gingen daar zitten en luisterden naar wat de leraar zei. En meestal was er de volgende ochtend een verhelderend gesprek.

Ik voelde me begrepen, gesteund en zelfs beschermd door wat mijn ouders voor mij deden.

Tot nu toe kende ik alleen de term “helikopter”-ouders en vond ik het moeilijk. Bijna ouders die altijd zoemen rond hun kind en proberen alles te doen wat mogelijk is voor het kind. Maar de grasmaaier ouders zijn een absolute boost. Meer dan dat is niet mogelijk, alleen het maximum.

Grasmaaier ouders

Laten we beginnen met de grasmaaier ouders. Ze zien hun taak als een soort taak om het best mogelijke en optimale voor het kind te krijgen. Het begint op de kleuterschool. Wanneer er echter problemen en geschillen zijn met andere kinderen, komen deze ouders naar voren en lossen het conflict voor hun kind op, en dit heeft natuurlijk een impact, omdat het kind niet leert hoe conflicten zelfstandig op te lossen en altijd afhankelijk is van iemand die het voor het kind of een latere volwassene doet.

Stel je nu voor dat dit kind volwassen is of nog steeds bij de ouders woont en in training is of net klaar is met de training en er problemen zijn met collega's of klanten, er is ook niemand die het probleem oplost. Niemand om de situatie voor het kind op te helderen. Maar de persoon moet het zelf doen en als je de vaardigheden als peuter niet hebt verworven, zul je later als volwassene enorme problemen hebben.

Een ander aspect is ook wanneer grasmaaier ouders hun kind niet laten zien dat je ook zelf hulp kunt krijgen. In het latere leven zijn deze kinderen niet in staat om zelf voor hulp te zorgen als dat nodig is.

Onderzeeër ouders

Het andere uiterste zijn de zogenaamde onderzeese ouders, dit gedrag is anders. In tegenstelling tot de ouders van de grasmaaier. Ze zijn min of meer afwezig of ontastbaar als er problemen zijn op school. Je kunt brieven schrijven, je kunt bellen, deze ouders verschijnen niet en nemen geen verantwoordelijkheid of zorgen voor hun kind. Laat de kinderen alleen. Ze geven de nakomelingen alles wat ze willen. Nu, natuurlijk, denkt men na over de achtergrond en speculeert waarom de ouders zich op deze manier gedragen. Wat de redenen ook zijn, ze behagen de kinderen niet. Integendeel, ze veroorzaken blijvende schade aan het kind. Een kind heeft regels en grenzen nodig en een zekere emotionele stabiliteit. Zodat het zich kan ontwikkelen tot een gezonde volwassen persoonlijkheid.

Ik denk dat het slecht is dat je voor alles vandaag een training of rechtvaardiging nodig hebt, zodat je dingen van het dagelijks leven kunt uitvoeren. Hoe nuttig zou het zijn als er een zogenaamde ouderlijke licentie was? Omdat ouder worden niet moeilijk is, maar goede ouders zijn erg, zoals het gezegde luidt.

De juiste maatregel

Het is daarom belangrijk om de juiste maatregel te vinden om het kind te ondersteunen en hem tegelijkertijd ruimte te geven voor zijn eigen ervaringen. Een gezond onderwijs omvat het verlenen van onafhankelijkheid en het vermogen om verantwoordelijkheid te nemen voor het eigen handelen.

Mijn ervaring leert dat mijn ouders een goede middelmatigheid hebben gevonden. Ze ondersteunden me waar nodig en gaven me tegelijkertijd de mogelijkheid om zelfstandig te handelen en ervaring op te doen. Ik heb geleerd om mijn eigen conflicten op te lossen en weet dat ik altijd op mijn ouders kan vertrouwen als ik hulp nodig heb.

Een dergelijke opleiding vergt echter veel tijd en aandacht, en niet iedereen is in staat om deze middelen te investeren. Het zou echter nuttig zijn als er een soort ouderschapslicentie zou zijn die ouders zou trainen in opvoedingsvaardigheden en hen de mogelijkheid zou geven om een gezonde en ondersteunende omgeving voor hun kinderen te creëren. Uiteindelijk moeten we allemaal onthouden dat het doel van onderwijs is om kinderen te helpen zich te ontwikkelen tot zelfverzekerde en verantwoordelijke volwassenen.

Wat vind je ervan of wat zijn je ervaringen? Schrijf dit in de comments, daar zou ik heel blij mee zijn.

Jouw Sasha

Bekijk deze video op YouTube.