|
00:00 - 0:00:25
[Muziek]
|
|
0:00:25 – 0:00:27
We hebben het einde van het internet bereikt.
|
|
0:00:27 – 0:00:31
De plek waar de kat zijn eigen staart likt,
|
|
0:00:31 – 0:00:35
Tegenwoordig zijn ze versierd als een fenomeen dat eigenlijk niet zou moeten bestaan.
|
|
0:00:35 – 0:00:41
Een reactie op een reactie op een reactie.
|
|
0:00:41 – 0:00:45
Een gesloten cyclus van ijdelheid en hebzucht,
|
|
0:00:45 – 0:00:48
Waarin het origineel allang verloren is gegaan.
|
|
0:00:48 – 0:00:51
Frank Rechne Papmaren gediagnosticeerd
|
|
0:00:51 – 0:00:53
en ontdekt een zelfverklaarde leider,
|
|
0:00:53 – 0:00:58
Voor een deckpack is niets over het echt, maar alles over het is verkoopbaar.
|
|
0:00:58 – 0:01:02
Welkom in de echokamer van onbeduidendheid.
|
|
0:01:02 – 0:01:07
Welkom bij Lautfunk.
|
|
0:01:07 – 0:01:09
Commentaar van Sascha Machen.
|
|
0:01:09 – 0:01:16
We moeten praten over de kamer waar de echo luider is dan de oproep.
|
|
0:01:16 – 0:01:21
We zitten nu aan het einde van een voedselketen op het internet.
|
|
0:01:22 – 0:01:29
We analyseren een video die een reactie is op een video die op zijn beurt een reactie is.
|
|
0:01:29 – 0:01:30
Het stond op een video.
|
|
0:01:30 – 0:01:34
Een gesloten cyclus van onbeduidendheid.
|
|
0:01:34 – 0:01:44
Een papieren toumbouli van zieke ijdelheid, keukenpsychologie en het verlangen naar aandacht.
|
|
0:01:44 – 0:01:47
De progratonisten.
|
|
0:01:47 – 0:01:48
Frank de Cynicus.
|
|
0:01:48 – 0:02:00
van gevoelens omgezet in euro's, Mare, patholoog die tegenstrijdigheden interpreteert als een symptoom en Alex
|
|
0:02:00 – 0:02:09
Petrovic, die eerst de leider was en nu Jezus heeft gevonden. We kijken naar de voorwaarden,
|
|
0:02:09 – 0:02:17
Hoe racisme, trauma en moraliteit tot wapens worden gesmeed in een oorlog die eigenlijk
|
|
0:02:17 – 0:02:23
Het draait allemaal om Nix. Luidsprekerradio. Analyse met houding. Zonder medelijden. Zonder filter.
|
|
0:02:23 – 0:02:30
De boekhouder van de pijn. Laten we beginnen met Frank van de tv-kast.
|
|
0:02:30 – 0:02:38
Frank is een man voor de koude feiten in deze wereld vol hete tranen. Hij
|
|
0:02:38 – 0:02:46
Kijkt naar het drama tussen Alex en Vanessa en maakt geen emotionele diagnoses. Hij maakt
|
|
0:02:46 – 0:02:53
een kosten-batenanalyse. Zijn vermoedens zijn even eenvoudig als vernietigend. Waren de twee
|
|
0:02:53 – 0:03:00
Misschien voor de show uit elkaar? Voor Frank is de traanachtige finale getransformeerd
|
|
0:03:00 – 0:03:08
door het kampvuur dus van een menselijk drama in een briljant spektakel. Zijn bewijs is de
|
|
0:03:08 – 0:03:16
economische realiteit. Vanessa verhuist naar het volgende formaat direct na dit vermeende trauma.
|
|
0:03:16 – 0:03:22
Opvallend gescheiden. Frank becommentarieert dit met een brute soberheid.
|
|
0:03:22 – 0:03:29
Je neemt de as zo snel mee. Hij vraagt: waarom doe je jezelf dit aan?
|
|
0:03:29 – 0:03:37
Wat als de pijn echt is? Waarom vlieg je naar Zuid-Afrika om wekenlang met je ex opgesloten te zitten?
|
|
0:03:37 – 0:03:43
Om te zijn? Het antwoord dat het impliceert is verwoestend omdat de pijn een product is
|
|
0:03:43 – 0:03:52
Schermtijd is de munteenheid. Hij bespot Alex, die zichzelf in scène zet als een mannelijke man,
|
|
0:03:52 – 0:03:59
Als een gehuil dat insluipt zodra de camera's uit zijn. Frank wordt ontmaskerd
|
|
0:03:59 – 0:04:06
De discrepantie tussen zelfbeeld en werkelijkheid. De man die wil leiden spuugt champagne op
|
|
0:04:06 – 0:04:12
Vrouwen en publiekelijk klagen over het seksleven van zijn verloofde.
|
|
0:04:12 – 0:04:18
Het is geen tragedie voor Frank, het is een slechte prestatie voor Frank.
|
|
0:04:18 – 0:04:21
De dictatuur van de therapie
|
|
0:04:21 – 0:04:24
Optreden van Maren
|
|
0:04:24 – 0:04:32
Maren reageert niet met argumenten op Franks cynisme, ze reageert met een diagnose.
|
|
0:04:32 – 0:04:43
Ze maakt hem onbekwaam door zorg. Ze zegt dat Frank geen plan heeft.
|
|
0:04:43 – 0:04:53
Toxische relaties. Ze bedoelt niet zo slecht, nee, ze getuigt van een gezond onderwijsprogramma.
|
|
0:04:53 – 0:05:01
Dat is de meest perfide retorische truc in dit debat, waarin ze Frank gezond vindt.
|
|
0:05:01 – 0:05:07
Tegelijkertijd ontkent ze hem het vermogen om de situatie te beoordelen.
|
|
0.05.07 - 0.05.15 uur
Voor iemand als Frank zijn dit volgens Maren allemaal Boheemse dorpen. Het bouwt een complex
|
|
0.05.15 – 0.05.22 uur
Een psychologische constructie. Traumabodding, emotionele afhankelijkheid, het onvermogen om
|
|
0.05.22 – 0.05.29 uur
om los te maken. Ze gaat zelfs zo ver, het onderbuikgevoel van de beroemde vlinders
|
|
0.05.29 – 0.05.34 uur
Een herinterpretatie. Misschien zijn deze vlinders helemaal geen liefde, maar de ziel die ze bewaart.
|
|
0:05:34 – 0:05:41
wil. Dit is bijna poëtisch, maar het dient een moeilijk doel. Het immuniseert Vanessa tegen elke
|
|
0.05.41 – 0.05.50 uur
Kritiek. Elke rationele vraag van Frank, "Waarom heb je niet scheiden wegen voor een lange tijd? Waarom
|
|
0.05.50 – 0.05.54 uur
Begrijp je niet hoe hij tikt?" stuitert van deze muur van psychologie.
|
|
0.05.54 – 0.06.00 uur
Asked heeft geen idee, streeft wanhopig naar bekering tussen dader en slachtoffer.
|
|
0:06:00 – 0:06:06
"Marin verhoogt de status van slachtoffer tot onschendbaarheid".
|
|
0:06:06 – 0:06:09
Logica heeft hier een huisverbod.
|
|
0:06:09 – 0:06:12
Inflatie van moraliteit.
|
|
0:06:12 – 0:06:15
En dan bereiken we het dieptepunt.
|
|
0:06:15 – 0:06:18
De morele kortsluiting.
|
|
0:06:18 – 0:06:20
Amy Russ gaat het podium op.
|
|
0:06:20 – 0:06:23
Ze beschuldigt Vanessa van racisme.
|
|
0:06:23 – 0:06:28
De reden waarom Vanessa haar een blonde Chihuahua noemde.
|
|
0:06:28 – 0:06:33
Amy's redenering, een meesterwerk van verdraaien.
|
|
0:06:33 – 0:06:38
Als ze "zwarte hond" tegen Vanessa had gezegd, zou ze zijn geannuleerd.
|
|
0:06:38 – 0:06:41
Dus "blonde hond" moet ook racisme zijn.
|
|
0:06:41 – 0:06:48
Ze roept op tot dezelfde verontwaardiging voor een belediging op basis van haarkleur als
|
|
0:06:48 – 0:06:51
structurele discriminatie.
|
|
0:06:51 – 0:06:57
Frank kijkt ernaar en haalt zijn schouders op. Hij ziet het racisme niet.
|
|
0:06:57 – 0:07:06
Hij beval het als "de hein van wat het is, een belediging. Verschrikkelijk, ja, maar racistisch?
|
|
0:07:06 – 0:07:13
Hier wordt duidelijk wat er gebeurt als termen hun betekenis verliezen. Racisme wordt
|
|
0:07:13 – 0:07:19
een inhoudsmodule, gooi je het in de ruimte om relevantie te creëren. Het gaat niet om
|
|
0:07:19 – 0:07:27
Discriminatie gaat over de kop. Amy instrumentaliseert de ernstige beschuldiging,
|
|
0:07:27 – 0:07:35
om een geschil over hondenrassen recht te houden. En Vanessa, die zichzelf ensceneert
|
|
0:07:35 – 0:07:42
Op hetzelfde moment als een gelukkige alleenstaande dame, terwijl op de achtergrond de beschuldigingen van
|
|
0:07:42 – 0:07:51
Er zijn black-headed gezegden in de kamer die soms variëren in textuur, soms mondeling. Het is een uitverkoop van
|
|
0:07:51 – 0:07:59
Waarden voor een paar minuten aandacht. De profeet van schaamte. En zweeft over alles
|
|
0:07:59 – 0:08:09
Alex Petrovic. De man die in een show zei: "Ik ben de leider." Een zin die in Duitsland wordt gebruikt
|
|
0:08:09 – 0:08:16
Historisch gezien heeft het een bepaald niveau. Na zijn beeld als alfa-dier in de
|
|
0:08:16 – 0:08:25
De werkelijkheid is verbrijzeld, sleutelwoord champagne spuwt en knipoogt, hij heeft een nieuwe rol
|
|
0:08:25 – 0:08:33
gevonden. Hij ontdekte God. In het midden van zijn donkerste pijn, Jezus
|
|
0:08:33 – 0:08:41
Stop met zoeken. In overeenstemming met de Orthodoxe Kerstmis, predikt hij nu liefde en vergeving, terwijl
|
|
0:08:41 – 0:08:49
Tegelijkertijd dreigt hij compleet andere dingen uit te pakken. Ik kies voor waardigheid,
|
|
0:08:49 – 0:08:58
Hij zei het. Frank vertaalt de granios. Hij houdt z'n mond omdat hij z'n poeder droog houdt.
|
|
0:08:58 – 0:09:07
Ik zou graag zien dat Vanessa er meer uithaalt. Angst voor God als PR-strategie, dit is het voorlopige hoogtepunt
|
|
0:09:07 – 0:09:17
van hypocrisie. De echo van het onderwijs. Wat is er nog over? Een circus waarin elke clown gelooft,
|
|
0:09:17 – 0:09:25
Hij is de dictator. Frank ziet alleen cijfers en vergeet de mensen. Maren alleen de patiënt
|
|
0:09:25 – 0:09:35
Vergeet de berekening. Emily ziet racisme waar alleen Bitchfight is. Alex ziet zichzelf.
|
|
0:09:35 – 0:09:42
In de spiegel denkt hij dat hij zijn eigen profeet is. Ze reageren op elkaar, maar horen elkaar
|
|
0:09:42 – 0:09:50
Dat is het niet. Het is een gesloten geluidssysteem. Een reactie op een reactie op een reactie.
|
|
0:09:50 – 0:09:58
zinloos en overbodig en toch kijken we omdat we verslaafd zijn aan de omwenteling.
|
|
0:09:58 – 0:10:09
Dat was Lautfunk. Pathologie van aandacht. Tot de volgende keer. Tot ziens, Sasha.
|
|
0:10:09 – 0:10:23
Wat hebben we vandaag geleerd?
|
|
0:10:23 – 0:10:25
Niets en dat is het probleem.
|
|
0:10:25 – 0:10:30
We zagen Frank tranen en wisselkoersen berekenen.
|
|
0:10:30 – 0:10:38
We luisterden naar Maren die kritiek op de ziekte uitsprak en we zagen,
|
|
0:10:38 – 0:10:42
Als een man die wilde leiden als hij alleen maar kon bidden.
|
|
0:10:42 – 0:10:48
Het is een verkwistend spel van ijdelheden.
|
|
0:10:48 – 0:10:52
Een reactie op een reactie op een reactie.
|
|
0:10:52 – 0:10:57
De enige winnaar in dit spel is het algoritme en de enige verliezer
|
|
0:10:57 – 0:11:01
Dat komt omdat we onze tijd hebben verspild.
|
|
0:11:01 – 0:11:04
Zet het scherm uit, ga naar buiten, zoek naar de echte wereld.
|
|
0:11:04 – 0:11:08
Het is rustiger, maar het is tenminste echt.
|
|
0:11:08 – 0:11:11
Dat was Lautfunk. Tot ziens.
|
|
0:11:11 – 0:11:39
Dat was funk, tot ziens.
|
|
0:11:39 – 0:11:57
[Muziek]
|
|
0:11:57 – 0:12:00
[Muziek]
|
|
0:12:00 – 0:12:03
[Muziek]
|
|
0:12:03 – 0:12:10
[Muziek]
|
|
0:12:10 – 0:12:18
[Muziek]
|
|
0:12:18 – 0:12:27
[Muziek]
|
|
0:12:27 – 0:12:56
Het was luidruchtig bij afscheid.
|
|
0:12:56 – 0:13:14
Het was luid, tot ziens!
|