De complexiteit van relaties: Een persoonlijke look

---

Relaties zijn een fascinerend fenomeen. In de loop van mijn leven heb ik al een aantal relaties gehad, of het nu met mijn ouders of met mijn zus was. Deze relaties zijn ons allemaal bekend, net als relaties met familieleden zoals grootouders, tantes en ooms. Ze zijn vooraf bepaald en we hebben geen keuze. Maar dan zijn er nog de relaties die we kunnen kiezen: vriendschappen. Vriendschappen zijn ook relaties die niet vooraf bepaald zijn. We kiezen bewust met wie we deze relaties aangaan. En dan zijn er de relaties die we aangaan in de loop van ons leven, vooral romantische relaties, maar dat is een thema op zich.

Ik heb moeite met het onderhouden van relaties binnen mijn familie. Hoe moet ik omgaan met vriendschappen? Als mens heb ik niet echt veel ervaring of een gevoel van hoe om te gaan met vriendschappen of familie. Het is vooral moeilijk voor mij om adequaat te reageren wanneer er een geschil is in een liefdesrelatie. Ik heb weinig tot geen ervaring om op te putten.

Het is eerder dat ik me als een klein kind in het donker beweeg en geen idee heb hoe ik ermee om moet gaan. Ik kan het vaak niet helpen om geconfronteerd te worden met confrontaties, vooral als ik me oneerlijk behandeld voel en geen kans heb om mezelf te rechtvaardigen.

Ik begrijp de dynamiek erachter, dat ik weinig tot geen idee heb hoe ik op de juiste manier moet reageren vanuit relaties. Omgaan met mensen in het algemeen, zelfs degenen waar ik om geef of om geef, is ongelooflijk ingewikkeld en krachtig. Na vergaderingen ben ik vaak uitgeput en moet ik zelfs uren slapen om te herstellen.

In het geval van meningsverschillen in een liefdesrelatie wordt het allemaal erger. Het voelt als een steeds terugkerende nachtmerrie die me op zoveel niveaus uitput en uitput dat ik in een modus val die me alleen maar laat reageren in plaats van doordachte actie te ondernemen.

Dit is niet altijd verstandig en heeft vaak onaangename gevolgen waaraan we niet kunnen ontsnappen. Maar het helpt om snel uit de stressvolle situatie te komen. Het is nu zo dat samenleven met andere mensen altijd een uitdaging is, en als het te veel wordt, moeten we uit deze omslachtige situatie breken, ongeacht hoe hoog de prijs of de schade is. Het belangrijkste is om uit de stressvolle situatie te komen.

Het ding dat me altijd bang maakt, is hoe intens dat kan zijn, vooral als de partner net zoveel tikt als ik. Dit kan een spiraal van verwondingen in gang zetten die steeds stressvoller wordt, en hoe gewelddadiger de reacties, hoe erger het wordt. Een spiraal van verwonding en ontsnapping.

Wat kan ik er nu over zeggen? Welke inzichten heb ik opgedaan uit vele jaren van dit gedrag? Eerlijk gezegd, geen. Ik leer er gewoon niet van. Zelfs als ik besluit om anders te reageren of te handelen, val ik altijd in deze defensieve modus en ga ik onmiddellijk in confrontatie om aan de situatie te ontsnappen.

Het is een beetje triest, is het niet?

Jouw Sasha